Waarom ik mijn duikbrevet in Nederland haalde!

Mijn allereerste duik ooit, was op Corfu. Na een kleine 10 minuten instructies, gingen we het water in. We zullen niet dieper zijn gegaan dan vijf meter en op een paar visjes na was er niets boeiends te zien, maar ik vond het GE-WEL-DIG! 

Flash forward naar zondag 23 september in Nederland. Het is 07.00 uur ‘s ochtends, niet warmer dan 10 graden en ik heb met net in een loeistrak duikerspak gehesen. Mijn trimvest met duikfles van ongeveer 25 kilo wordt op m’n rug gehesen en dan mag ik het bruine water van de Vinkeveense plassen in. Niet geheel verrassend is het water ijskoud. Oké, het is niet echt ijskoud, het is 15 graden in dit ondiepe stuk, maar het voelt wel echt ijskoud. Waarom deed ik dit ook alweer? Nou dat zal ik je vertellen! 


Tijdens onze wereldreis was ik vastbesloten om mijn duikbrevet te halen. We kwamen op zoveel tropische plekken, ik zag mezelf de prachtige onderwaterwereld al tegemoet zwemmen. Dat ging helemaal goed komen. Na drie weken in Japan, vlogen we door naar de Filipijnen. Daar, in een heel klein dorpje, Port Barton, waar het erg warm was, besloot ik een introductie duikdag te doen. Ries ging ook mee en wanneer we het goed vonden gaan, zouden we nog twee dagen les hebben en dan ons Open Water brevet hebben. 

De eerste duik verliep vlekkeloos. Nou ja, voor mij dan, Ries lukte het niet om te klaren (zijn oren te poppen, wat je ook soms in het vliegtuig doet), het lukte hem niet om te dalen en eenmaal gedaald, gebruikte hij zoveel lucht dat hij halverwege de duik al door zijn tank heen was. Ik genoot in eerste instantie van de prachtige vissen, het koraal en het gevoel gewichtloos te zijn. Maar toen ik merkte hoe lastig het bij Ries ging begon ik me steeds meer te realiseren dat je toch wel heel kwetsbaar bent onder water. De volgende duik lag ik dan ook een stuk minder relaxed in het water. Hoe dieper we gingen, hoe meer druk ik begon te voelen op mijn voorhoofd. Rond de 15 meter, plopten mijn ogen er bijna uit en was de hoofdpijn niet te langer te hebben. Ik had last van een squeeze; de druk in mijn voorhoofdsholte en achter mijn ogen was anders dan de omgevingsdruk en hoe dieper we gingen hoe groter dit verschil werd. Nadat ik de duikinstructeur seinde, gingen we langzaam terug naar het oppervlakte, maar niet na nog een veiligheidsstop te hebben gedaan van drie minuten op vijf meter diepte. Dat waren drie enorm lange minuten…

Greece Diving

Je begrijpt, daarna was voor mij de lol er wel vanaf. Dus toen Ries de volgende dag op de boot stapte voor lesdag twee, lag ik relaxed op het strand met vrienden Jorine en Tim. Toen hij ‘s middags moest studeren, was ik helemaal content met mijn keuze. Dat had ik toch goed voor elkaar, ik had een gin tonic, hij moest studeren. De volgende dag haalde hij zijn brevet en had ik nog steeds geen spijt van mijn keuze. Ook niet toen hij een aantal weken later dolenthousiast terugkwam van een duik op Bali.

Máár toen we eenmaal in Frans Polynesië aankwamen, begon het te kriebelen. Daar kun je namelijk prachtige duiken maken, op het eiland Rangiroa misschien wel de mooiste duiken ter wereld. Ries ging duiken en was helemaal lyrisch. Hij knuffelde met dolfijnen en zag sting rays en prachtige haaien. Ai, dat had ik ook willen doen, maar helaas, ik had geen brevet. We bleven niet lang genoeg op Rangiroa om daar nog duikcursus te doen maar ik nam me voor: ik moet en zal mijn duikbrevet gaan halen.


En tja, hier lig ik dan. In het troebele, koude water van de Vinkeveense Plassen. We vertrekken over een maand naar Belize en daar schijn je geweldig te kunnen duiken. Het was dan ook zeker een optie geweest het daar te leren, in warm water en wellicht in iets mildere omstandigheden. Maar achteraf ben ik heel blij dat ik mijn brevet hier in Nederland haal.

Duikmaster Roel kan behoorlijk pittig zijn (hij noemt mij meerdere malen een controlefreak, daar herken ik mezelf écht niet in ;-)), maar er is begrip voor eventuele angst of belemmeringen tijdens het duiken. Ik spreek voor de eerste duikles bijna een uur lang met Roel over waarom ik mijn duikopleiding niet afgemaakt heb in de Filipijnen. Er wordt echt de tijd voor je genomen, ik had vijf lessen nodig, maar er zijn ook leerlingen die acht keer duiken of zelfs vaker. De oefeningen worden net zo vaak gedaan tot je er echt relaxed in zit en alle spanning weg is. Hier geldt dus niet, zoals dit wel het geval kan zijn in het buitenland, zoveel leerlingen, zo snel mogelijk.

Ander voordeel: ik hoef nu geen vakantiedagen ‘op te offeren’ om te leren duiken. Wel vijf weekenddagen trouwens… Hoe heerlijk dat ik straks in Belize gewoon wanneer ik maar wil een duik naar het koraalrif kan maken, zonder dat ik eerst nog drie dagen les nodig heb. Ik kijk er nu al naar uit!

Tenslotte nog een laatste reden waarom ik leer duiken in Nederland. Het is behoorlijk spartaans, met weinig zicht, geen mooie vissen, een zware uitrusting en koud water. Maar men zegt niet voor niets dat als je in Nederland leert duiken, je overal kunt duiken. Ik ben totaal niet bang meer wanneer er onverwacht weinig zicht in het water is, of het water ineens koud blijkt te zijn. En hoe mooi gaan al die duiken zijn in prachtig tropisch water, na deze saaie donkere duiken met enkel af en toe een snoek.


Specificaties en kosten van mijn duikopleiding

Wat voor duikopleiding?

Ik haalde mijn Padi Open Water brevet. Dit is hetzelfde als het SSI Open Water brevet, maar SSI wordt nauwelijks aangeboden in Nederland (Padi en SSi zijn simpelweg de merknamen). Wanneer je Open Water gecertificeerd bent mag je tot 18 meter diep duiken.

Ries is overigens bezig met zijn Advanced Open Water brevet, waarmee hij straks in Belize in The Great Blue Hole kan duiken. Met Advanced Open Water leer je o.a. nachtduiken te maken en duik je tot 30 meter diep.

Wat kost een duikopleiding?

Ik betaal hier in Nederland €395 voor mijn Padi Open Water. Dit is inclusief mijn theorie examen. De prijzen die ik voorbij zag komen in Nederland lagen tussen de €350 en de €490 euro.

In het buitenland kan dit goedkoper zijn (afhankelijk van locatie en hoog/laag seizoen). Vooral in Zuid Oost Azië (Thailand, Indonesie en de Filipijnen) betaal je veel minder. Over het algemeen is SSI een beetje goedkoper dan Padi. Ries betaalde in de Filipijnen grofweg €330 voor zijn Open Water brevet. In Thailand schijn je je brevet voor minder dan 300 euro inclusief overnachtingen te kunnen halen. In Belize betaal je ongeveer evenveel als in Nederland.

Ries betaalt voor zijn Padi Advanced Open Water €240.

Hoe lang duurt het voor je je brevet hebt?

Dat hangt helemaal van jou af. Je moet vijf zwembadduiken gedaan hebben, vier buitenduiken en je theorie examen. Ik deed enkele zwembadduiken en buitenduiken gecombineerd en had dus slechts vijf lessen nodig, maar je kunt hier dus ook negen lessen voor nemen. Het gaat erom dat jij je prettig en zelfverzekerd in het water voelt.

Duik je in een zwembad, in zee of in zoet water?

Meestal maak je je eerste duiken in het zwembad. In Nederland is het bij mijn weten niet gebruikelijk in zee te duiken. Het zicht is in de Noordzee veel te slecht. Na je zwembadduiken, ga je dan ook meestal naar een plas of meer om je buitenduiken te doen. Dit is in zoet water.

Bij welke organisatie leerde ik duiken?

Ik leerde duiken bij Scuba Education Amsterdam. In Amsterdam zitten nog een aantal andere organisatie. Over heel Nederland zitten verschillende duikscholen verspreid. Hier vind je een overzicht van alle duikscholen in Nederland.

Haalde ik mijn duikbrevet?

Ja natuurlijk! Met vlag en wimpel!

Diving


Like this post? Pin it!

Filmpje: prachtig Myanmar
Reisgids: een lang weekend Andalusië

1 Comment

  1. by Marion on 25 september 2018  23:55 Beantwoorden

    Prachtig mooi en stoer kind, mijn eigenste lieve controlfreakje ;-)

Leave a comment

Theme developed by TouchSize - Premium WordPress Themes and Websites
Volg Charlotte via e-mail

Voer je e-mailadres in om Charlotte Plans a Trip te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe artikelen te ontvangen.