Blog: drie geweldige dagen in Zwitserland

We zitten in het vliegtuig terug naar Amsterdam, de afgelopen dagen hebben we doorgebracht in Zwitserland. Alle twee zijn we kapot moe en dat is niet gek want wat was het een geweldig weekend! In deze blog vertel ik je alles over onze tijd in Zwitserland. 


Eerst even een kleine recap. Een half jaar geleden, tijdens onze roadtrip door Nieuw-Zeeland, leerden we Marie en Cédric kennen. Ze komen uit Zwitserland en reisden acht maanden door Nieuw-Zeeland in een campervan. We kwamen hen tegen tijdens een hike en raakten aan de praat. Het klikte heel erg goed tussen ons en dus reisden we de daarop volgende dagen samen van Glenorchy naar Wanaka. Toen Marie en Cédric terug in Zwitserland waren en vroegen of we langs wilden komen, hoefden we geen twee keer na te denken. En zo vliegen we op vrijdag avond naar Geneve. Marie heeft me enkel verteld wat we moeten inpakken, verder is het hele weekend een verrassing voor ons. En jeetje, wat is het leuk, we zijn drie dagen lang enorm verwend en in de watten gelegd!

Na een hele korte vlucht (Amsterdam – Geneve is slecht 75 minuten vliegen) worden we opgewacht met een Zwitserse vlag en heel veel knuffels! Zo leuk om elkaar weer te zien! Marie en Cédric wonen in Concise, een dorpje in de buurt van Lausanne, een uur rijden bij Geneve vandaan. Onderweg zien we het prachtige Lac Léman liggen, ook wel het meer van Geneve genoemd (maar noem dit vooral niet zo tegen mensen die niet uit Geneve komen). Het appartement waar we de komende nachten slapen, ligt in een piepklein dorpje Eclagnens en biedt uitzicht over de weilanden en daarachter de Alpen. Met helder weer is zelfs de Mont Blanc te zien. We borrelen en kletsen gezellig bij. De avond eindigen we met een potje Uno, hét spel dat we in Nieuw-Zeeland bijna elke avond speelden! 

Dag 1 zaterdag 08-09-2019

De wekker gaat veel te vroeg af. Na de Zwitserse wijn van gisteren, die iets te lekker smaakte, hebben we moeite met opstaan. Maar na een heerlijk ontbijt van vers stokbrood en onze nieuwe verslaving Ovomaltine (een soort chocolade pasta met koekjes erin), zijn we klaar voor de dag! Marie licht ons in over de eerste activiteit: een hike naar Mont Grammont, in de Zwitserse Alpen. Na een uurtje rijden door het glooiende Zwitserse landschap, komen we rond 09.00 uur aan bij de start van de hike in het stadje Miex. Het begin is behoorlijk pittig, er zit een flinke stijging in de route. Ries loopt zoals gewoonlijk voorop en rent nog net niet de berg op. Hijgend volgen we hem. Na een half uur, komen we uit op een grote groene heide. Er staan drie bruin-rode chalets en tussen de glooiing van de heuvel zien we een aantal grote koeien mét koebel grazen. Zwitserser kan bijna niet, het enige dat we nog missen, is een paarse Milka koe. 

We lopen een half uur verder en we komen bij een prachtig klein meer, Lac de Taney. Het ligt midden tussen de bossen en is kraakhelder. Ongelofelijk hoe mooi alles is wat we tot nu toe zien! Nu begint het tweede gedeelte van de hike, op naar de top van Mont Grammont. Ook nu hebben we te maken met een behoorlijke stijging. Waar we het eerste gedeelte van de hike, niemand anders tegenkwamen, is het nu druk. Niet zo gek, er is vandaag een trailrun. Er komen aan de lopende band, ons renners tegemoet. Later horen we dat ze 35, 45 of 330 kilometer lopen, ongelofelijk!

Wanneer we boven de boomgrens komen, begint het echt zwaar te worden. Over los grind zwoegen we naar boven, Ries loopt nog steeds voorop. Wanneer we bijna op de top zijn, zien we een uitkijkpunt met een enorme afgrond en prachtig uitzicht op Lac Léman. Hier rusten we even uit, eten we stokbrood met Gruyère (Zwitserse kaas) en laat Ries zijn drone opstijgen. Na de lunch is het nog maar een kwartiertje klimmen tot de summit, waar we echt hoog zitten, op ruim 2200 meter hoog. Na een paar foto’s en wat te hebben rondgelopen, besluiten we aan de terugweg te beginnen. 

Drie uur later, hebben we ruim 25 kilometer gehiked en zijn we terug bij de auto. Alle vier zijn we moe, plakkerig en warm. Het is een zonnige dag en we zijn dan ook goed verkleurd! We rijden naar Montreux waar we loom rondlopen en het Freddy Mercury standbeeld bewonderen. Freddy Mercury scheen helemaal gek te zijn op deze stad, nadat hij er meerdere keren had opgetreden. Vervolgens vervolgen we onze weg langs Lac Léman, rijden we door mooie kleine dorpjes en stoppen we soms om foto’s te maken. Een van de mooiste plekken is het Unesco Wereld erfgoed Lavaux, een gebied vol met wijngaarden. De wijnvelden zijn privé terrein, maar we kunnen het echt niet laten om ze even te betreden. Met het gouden licht van de ondergaande zon lopen we rond, maken we wat foto’s en proeven we stiekem een paar druiven. Ze zijn vol en zoet, over anderhalve week begint les Vendanges, het oogstseizoen. 

De avond sluiten we af met filets de perche meunière, een typisch Zwitsers vis gerecht. De eigenaar van Le Relais de la Poste, het restaurant waar we eten, verrast ons met een fles witte wijn uit het jaar 2000, ruim 18 jaar oud! Hij is heerlijk en de perfecte afsluiter van deze mooie dag!

Dag 2 zondag 09-09-2018

Om half acht word ik wakker, de zon komt net op en de bergen zijn omlijst met een oranje gloed. De rest slaapt nog, dus werk ik een uurtje aan een blog en dek dan de tafel. Na weer een heerlijk ontbijt stappen we in de auto richting het Jura gebergte. Deze bergen liggen op de grens van Frankrijk en Zwitserland en zijn lang niet zo hoog als de Alpen. Onderweg stoppen we in het kleine dorpje Romainmôtier. We wandelen naar de kerk die hier al eeuwen staat en bekijken de rest van het pittoreske dorp. Alle huizen hebben hier rode luiken met geraniums eronder. Het voelt alsof we een paar eeuwen terug de tijd in gaan.

Na een twintig minuten, rijden we door naar de berg La Dent-de-Vaulion. Het is mogelijk om vanuit de vallei hiernaartoe te hiken, maar Marie heeft wat last van haar knie en dus besluiten we naar boven te rijden en alleen het laatste kwartier naar de top te lopen. Op de top wacht ons een prachtig uitzicht. Vanaf hier zien we de drie meren in de omgeving: Lac Léman, Lac du Neuchâtel en Lac du Joux. We genieten van de rust hierboven, fotograferen wat en lopen dan terug naar de auto.

Het is echt een speciaal weekend. Doordat we Cédric en Marie kennen van onze reis, en doordat de natuur behoorlijk op die van Nieuw-Zeeland lijkt, voelt het alsof er geen dag voorbij is gegaan. Alsof we nog midden in onze wereldreis zitten en we gewoon weer oppakken waar we in Wanaka gebleven waren.

Een klein uur verderop bevindt zich Creux du Van, 160 meter hoge rotswanden die rondom een diep dal staan. Voordat we naar de afgrond lopen, eten we een hapje bij het alpenrestaurant Le Soliat. De kaart is niet groot, maar er staat onder andere kaasfondue op, en wat is er nu meer Zwitsers dan kaasfondue? Na een lekkere lunch lopen we richting de rotswanden. Het is mooi maar ook huiveringwekkend wat we daar zien. We staan boven aan de hoge rotswanden, die stijl naar beneden lopen. Er is geen hek of andere afzetting en wanneer je een stap te ver zou zetten is het afgelopen. Bijna 4 kilometer lang, lopen we langs de afgrond. Om een beter idee te krijgen hoe het er een paar meter naast onze voeten uitziet, laat Ries zijn drone opstijgen en maakt hij wat filmpjes en foto’s. Echt heel gaaf om te zien en zeker een bezoek waard!

Aan het eind van de middag rijden we naar Concise, de woonplaats van Marie en Cédric. Het piepkleine dorp telt slechts 800 inwoners en ligt aan het helderblauwe Lac du Neuchâtel. We zwemmen wat in het ijskoude water en drogen op in de zon. In Nederland is de herfst al begonnen, maar hier voelt het nog volop zomer. Het is 25 graden en de lucht is strak blauw.

‘s Avonds hebben Marie en Cédric een verrassing voor ons: ze hebben een speciaal vriendendiner georganiseerd. We zijn te gast bij Benoît en Steffi, goede vrienden van Marie en Cédric, samen met nog twee andere stellen. We gaan racletten: een Zwitsers kaasgerecht dat ons heel erg doet denken aan gourmetten. Iedereen neem een aantal plakken kaas, groenten en wat gekookte aardappelen. De kaas gaat in een klein pannetje onder een grill en wanneer deze geheel gesmolten is, giet je het over de groenten en de aardappelen. Het is smaakt erg goed! Maar nog veel leuker is het om op deze manier de beste vrienden van Marie en Cédric te ontmoeten. Ze zijn stuk voor stuk ontzettend lief en warm en we kletsen honderduit over hun leven in Zwitserland, dat van ons in Nederland en de verschillende reizen die iedereen maakt. Het is echt speciaal om op deze manier een land te leren kennen: door de ogen van goede vrienden!

Dag 3 maandag 10-09-2018

Oei… de wekker staat echt veel te vroeg. Gisteravond was het iets té gezellig en nu om 07:00 uur zitten we met kleine oogjes aan het ontbijt. Vandaag is alweer onze laatste dag hier in Zwitserland, vanavond vliegen we naar huis. Maar eerst hebben we nog een aantal leuke dingen die we gaan bezoeken. De eerste stop: het dorp Gruyères, in het gelijknamige district Gruyère, waar ook nog eens de beroemde Zwitserse Gruyère kaas vandaan komt! Het dorp ligt boven op een heuvel en is heel schattig, en dus ook enorm toeristisch. We zijn er echter zo vroeg (10:00 uur), dat het er nog heel rustig is. We slenteren wat rond, lopen naar het kasteel boven op de heuvel en strijken dan neer bij een restaurant. Naast de kaas staat Gruyères namelijk nog om iets anders bekend: Merengues en room! Iets wat we natuurlijk even moeten proberen en dus bestellen we Merengues met verse room en rood fruit.

Precies op het juiste moment vertrekken we uit Gruyères, de touringcars vol met toeristen komen net aanrijden.

Onze laatste bestemming is Lausanne. Deze grote stad ligt aan Lac Léman en is gebouwd op drie heuvels. Marie laat ons de haar oude middelbare school zien, we lopen langs de grote Kathedraal op de heuvel en wandelen door het hippe Quartier du Flon. Lunchen doen we aan het water bij de beste crêperie van Lausanne: La Creperie D’ouchy. Ik was in de veronderstelling dat een crêpe een zoet tussendoortje is, maar hier eten we crêpes die belegd zijn met geitenkaas, gegrilde groenten en sla. Als toetje nemen we natuurlijk wel nog een zoete crêpe, met karamel. Na de lunchen, lopen we langs het water en genieten we voor een laatste keer van het uitzicht van het meer met daarachter de Alpen. Wauw, ik had niet gedacht dat Zwitserland zo mooi kon zijn.

Helaas is het dan tijd om afscheid te nemen, we moeten naar het vliegveld. Marie en Cédric hebben ons echt een geweldig weekend bezorgd! Zo speciaal wat ze allemaal voor ons georganiseerd hebben. In deze drie dagen hebben ze ons het hele Franse gedeelte van Zwitserland laten zien. We kijken er naar uit wanneer ze naar Amsterdam komen en we hen door Nederland kunnen rondleiden.

Reisroute: Japan in 20 dagen
Paklijst: Wat zit er in mijn backpack en wat zeker niet?

3 Comments

  1. by Marion on 15 september 2018  15:49 Beantwoorden

    Inderdaad een heerlijk weekend, mooi cadeau van Marie en Cédric! En fijn om te zien dat het zo dichtbij huis ook prachtig is! ;-)

  2. by lifeisagardenofquotes on 7 november 2018  10:09 Beantwoorden

    Het is door je foto's van deze trip te zien op Insta, dat ik heb besloten dat ik ook een trip in deze stijl wil maken in Zwitserland. Thx

    • by Charlotte van de Sande on 9 november 2018  13:52 Beantwoorden

      Oooo wat een ontzettend leuk berichtje!! Het was ook echt een super leuke reis, dus ik kan het je zeker aanraden!!! Geniet ervan!!

Leave a comment

Theme developed by TouchSize - Premium WordPress Themes and Websites
Volg Charlotte via e-mail

Voer je e-mailadres in om Charlotte Plans a Trip te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe artikelen te ontvangen.